dziś uratuję świat

Pojechałam. Wróciłam. Trzy dni po za domem- wakacje od codzienności. Restorative Joga wg Judith Lasater- rewelacja! Zawsze byłam "fizyczna". Im więcej "potu, bólu, łez i krwi" w praktyce tym lepiej. Ale teraz to się zmienia. To chyba kwestia dojrzewania jako kobieta-człowiek i kobieta-nauczyciel. Fascynuje mnie mnie odkrywanie tego co ukryte, subtelne, nieuchwytne. Skręt skóry na pięcie, oddech środkowymi zatokami czy takie ułożenie ciała na pomocach żeby natychmiast odpływało w relax. Supta badha konasana na wałku postawionym 45 st względem podłoża, bolstery pod udami i łokciami, koc pod głową, dłonie wyżej niż łokcie i pachnąca lawendą opaska na oczach sprawiły, że po kilku oddechach zatraciłam poczucie rzeczywistości i gdyby nie dźwięk dzwonka chybabym nie wróciła z miejsca bez czasu i materii, w którym się znalazłam. Kto raz doświadczył dobrej śavasany ten wie o czym mówię. Ponoć taka praktyka wystarcza w zupełności. Tak regeneruje ciało i umysł, tak łagodnie otwiera, że twarda praca w asanach nie jest już potrzebna. Nie dorosłam do tego, ale spróbuję podczas menstruacji. Judith mówi, że jedna dobra śavasana codziennie może uratować świat :) Proste? Nie, bardzo bardzo trudne. Żyjemy w świecie, w którym przyzwolenie do odpoczynku i regeneracji mają tylko dzieci, kobiety w ciąży, chorzy i starcy. Osoby w wieku produkcyjnym mają pracować i dać się eksploatować tak długo aż będą chorzy. Witamy w XXI wieku. Paranoja.
Dziś na zajęciach poratuję trochę świat. Zrobię moim grupom dłuuuugi relax (jeśli na sali nie będzie zbyt zimno).